Heinrich

psych
Ik dacht dok dat je hier altijd me je reet op een bank moest liggen.. .
Ach, meneer Schoenlapper…
Schoenwater.
Schoenwater… wat zei ik dan?
Je zei schoenlapper.
Oh…eh…even  in de war he meneer Schoenma…eh…water …’t is de eerste keer he…zullen we maar zeggen….
Je gaat me toch niet vertellen dat ik je allereerste patiënt ben?!…Een beginnend psychiater, die niet eens weet dat z’n klantjes op een divan horen te liggen. Maar nu ik er nog ‘ns over nadenk…die goser van de Sopranos zat ook altijd gewoon op een stoel tegenover dat lekkere wijf met die geile benen. Niet dat ik zou willen dat je een vrouw was hoor… die zou ik nooit al m’n smerigheid durven vertellen. Maar, Jezus dok, de eerste keer! Ik ga je dus als het ware ontmaagden WAHAHA!  Misschien had je dan toch beter een vrouw kunnen zijn WAHAHA! En toch met een divan WAHAHAWA!!
Ik doelde, meneer Schoenwater, op het feit dat het de eerste keer is dat u een bezoek aan mij brengt. En ik zou u willen verzoeken mij niet te tutoyeren… eh… je en jij zeggen… enige onderlinge afstand komt een therapeutisch gesprek veelal ten goede.
I
n de eerst plaats dok weet ik heel goed wat tutoyeren betekent. En in de tweede plaats, ik ga m’n hele vunzige hebben en houden  toch niet bloot… ha, dat is het juiste woord…WAHAHA …. geven aan een afstandelijke meneer, die dokter H. Wasserbauer heet. Dus ga ik je Heinrich noemen.
Eh…het is Hans…
Heinrich past beter bij je. Dus Heinrich om zeker te zijn dat alles hier gezegd onder ons blijft…
Wij hebben zwijgplicht meneer Schoenwater…
…zou ik je toch willen vragen om op het graf van je moeder te zweren dat je er never nooit met iemand over praat.
M’n moeder leeft nog meneer Schoenwater…     
Dan zweer je maar dat je zelfs haar nooit wat zal vertellen.
Zij zit zwaar dement in een verpleeginrichting meneer Schoenwater.
Kom op nou, man, een beetje zweren daar is nog nooit iemand aan dood gegaan.      
Eh…zoals u wilt meneer Schoenwater….eh … ik zweer het.      

Twee vingertjes in de lucht. Zo waarlijk helpe mij God almachtig.
Eh… zo waarlijk helpe mij God almachtig…     
Heel goed Heinrich. Kunnen we nu dan eindelijk beginnen?
Wat is het probleem, meneer Schoenwater?
Het probleem is Heinrich, dat ik bang ben dat ik mezelf binnenkort de dood in jaag.      
U heeft last van depressies, neem ik aan.
Wacht even  Heinrich. Laat me eerst m’n verhaal vertellen voor je je er mee gaat bemoeien.
The floor is yours meneer Schoenwater.
Nou, een paar keer per maand, Heinrich, krijg ik die drang, die sterker is dan ikzelf. Het moet! Het is niet te stuiten!  Ik heb geen verweer. Ik ben, als het ware, het hulpeloze slachtoffer van m’n eigen persoonlijke lusten. Gek genoeg komt die aandrang altijd als ik naar de Hornbach ben geweest. Ik weet ook niet hoe dat komt.
Maar goed dan heb ik weer zo’n dag. Ik sta vroeg op. Trek hele ouwe kleren aan. Gooi schone kleding en m’n visspullen in de auto. En rij naar de Ardennen…
Om op forel te vissen, meneer Schoenwater?
Nee natuurlijk niet Heinrich. Maar m’n vrouw denkt dat ook. En voor je me weer onderbreekt, zeg ik het maar meteen: ik ga daar geen vrouw neuken. Er loopt trouwens geen enkel lekker wijf rond. In die godvergeten Ardennen. Ik rij altijd meteen naar het hoogste punt, de Baraque Fraiture. Eet in de frietkot bovenop vier boules met mayo. Parkeer m’n auto naast een modderig vennetje. Aan de voet van de berg. En klim die hele 652 meter weer naar boven. Als ik boven ben ..eh… dan…eh… Heb je niet een ander familielid in een graf waarop je geheimhouding kan zweren, Heinrich?    
Ga maar gewoon door, meneer Schoenwater…
Ik vind dat moeilijk weet je…ik heb dit nog nooit aan iemand vertelt…
Toe nou maar meneer Schoenwater.
Nou daar gaat ie. Ik kleed me dan helemaal uit. Verstop m’n ouwe kleren. En kijk in de rondte. Over de heuvels. Tot het kerkje van Vielsalm. En verdomd als het niet waar is Heinrich, dan voel ik me altijd een beetje God. Ik gil dan JIPPIE JAJA JIPPIE JIPPIE JEE!  En je hebt daar een fantastische echo. Dus doe ik dan altijd ook nog even WAT IS DE BURGEMEESTER VAN WEZEL?! Waarna ik me van de berg afstort. En in een vrije val, zal ik maar zeggen, rol, glij, schuif, buitel ik steeds sneller en sneller door gras, door distels, over rotsen, kiezels, prikkeldraad, tegen en langs dennenbomen, dwars door een houthakkers kamp, tot ik als een enorm bommetje in dat vennetje plons!!  En die verrukkelijke pijn, Heinrich. Het prikt. Het steekt. Het schuurt. Het bonkt. Het raspt. Het krast. Je weet dat je leeft. Dat je bestaat. God wat voelt dat goed om er eindelijk eens met iemand er over te kunnen praten, Heinrich.
Komt u tijdens uw val tot uw gerief meneer Schoenwater?    
Of ik klaar kom, bedoel je? Nee, ik doe dit allemaal om klavertjes vier te zoeken. WAHAHA Ja, natuurlijk Heinrich, het zijn fantastische orgasmes. Vooral als het slecht weer is. En de laatste keer toen ik een vier-duims spijker in m’n reet kreeg, toen spatten de sterren helemaal van de hemel.
Hoe houdt u dit alles verborgen voor uw vrouw, meneer Schoenwater?     
Da’s simpel Heinrich. Ik was me een beetje in dat vennetje. Trek schone kleren aan. Haal in Vielsalm twee forellen. Rij als een speer naar huis. Via de Hornbach. Voor een paar zakken zand en cement. En thuis gekomen begin ik met woeste gebaren bloedfanatiek in de tuin een vijver te graven. Ik heb er al vijftien. We spreken van een waterlandschap. Clarisse, m’n vrouw, is er erg blij mee. Ze denkt dat die paar schrammetjes en bulten  van het graven van die vijver komen.
Juist ja. Maar u had het in het begin van dit gesprek over uw angst uzelf de dood in te jagen meneer Schoenwater?    

Daarvoor zit ik hier, Heinrich. Als ik dus naar die Ardennen rij, voel ik m’n hele lijf smeken en gillen om een grotere kick. Kan ik  steeds moeilijker weerstand bieden aan linea recta doorrijden naar Zwitserland. Om me daar van de Jungfrau of Matterhorn af te storten. En, ja dat  doe je dus maar een keer in je leven. En omdat ik voorvoel dat dat snel  gaat gebeuren, dacht ik: Heinrich heeft vast wel een pilletje om definitief van dat bergrollebollen af te komen.
Beter dan een pilletje, meneer Schoenwater. Het zal al heel veel helpen wanneer u uw attributen niet meer bij Hornbach koopt, maar bij Gamma.    
Die tuthola wijvenwinkel, waar ze viooltjes, vlijtige liesjes en gekleurde lampenkapjes verkopen?!
Dat zeg ik, Gamma.
Nou Heinrich dan stort ik me toch nog liever van de noordkant van de Eiger.

(Om de heer Schoenmaker in actie te zien klik hier) Niet geschikt voor jongere kijkers!

F. Pels