Jaha mamma Schippers, we weten het

handjes-wassenIn een tijd waarin in de media veelvuldig gewag wordt gemaakt van het niet verschonen van luiers van demente bejaarden, van urine die langs benen druipt, van één verzorger op vierentachtig mensen.
In een tijd waarin dit soort verhalen door oppositionele politici gretig gebruikt worden om met gestrekte arm te wijzen naar de volgens hen schuldigen van deze onverkwikkelijkheden. Te weten de regering. En dan in het bijzonder het ministerie van volksgezondheid.
In een tijd waarin datzelfde ministerie de toenemende algehele chaos over het nieuwe zorgstelsel sussend in goeie banen tracht te leiden middels de hypocriete regel: Nederland verandert. De zorg verandert mee. (Terwijl dit natuurlijk zou moeten zijn: De zorg verandert. Nederland verandert mee.)
In een tijd waarin er door de wereld een uiterst besmettelijke dodelijke ziekte rondwaart.
In een tijd waarin in de buurt van Gouda (alle onheil komt tegenwoordig uit die stad) de vogelgriep de kop weer opsteekt.
In die tijd meent minister Edith Schippers te moeten starten met een nationale campagne gericht tegen het vuile vaatdoekje.
Een campagne met als doelstelling dat elke Nederlander dit ding dagelijks ververst.
Qua timing had ze het niet slechter kunnen kiezen. Maar zelfs in de dikste komkommertijd waarin vier dode wolven nabij Lelystad op de weg gevonden worden, is zo’n campagne gedoemd om hopeloos te mislukken.

In de Verenigde Staten hangt in de toiletten van restaurants het bordje: Employees must wash hands before returning to work. Ik stel me voor dat de leerling kok die natuurlijk allang wist dat ie na pleebezoek z’n handen moet wassen, geїrriteerd door deze overbodige reminder uitgebreid over z’n handen pist om er daarna zonder ze te wassen het deeg mee te kneden.
We weten het toch allemaal. Onze moeders hebben het ons toch gezegd: Na toiletbezoek je handen wassen. Na elke maaltijd je tanden poetsen. Nooit op de wc-bril van een toilet in een kroeg gaan zitten. Elke avond minstens tien minuten flossen. Hand voor je mond als je hoest. Appels goed wassen voor je erin bijt. Tandenborstels regelmatig vervangen. En vaatdoekjes nog regelmatiger.
We weten het. We zeggen: “Ja mam”. En we doen het niet. Of half. Of zo nu en dan. Of als we smetvrees hebben tien maal per dag.
We weten het. En als mamma Schippers dan ook nog komt met zo’n overbodige waarschuwing is de kans groot dat je hetzelfde reageert als die leerling kok in de VS: De pot op met je vaatdoekjes. M’n rug op met je bacteriёn.
Of in het meest gunstige geval denk je: Jaha, je hebt gelijk, dat zou ik eigenlijk moeten doen. Nou dag mam. En je vergeet het.
De frontale aanval op de vaatdoek is gedoemd te mislukken. Ook omdat er geen duidelijke vreselijke gevolgen zijn aan te wijzen.
Nietwaar? In een tijd waarin campagnes tegen roken, overmatig alcoholgebruik, vet eten, zaken waar je wel degelijk aan dood kunt gaan, niet of nauwelijks blijken te werken, stelt de dreiging van een paar salmonella bacteriёn die voor enige diarree kunnen zorgen (of kwam dat toch door die wc-bril in café De Vergulde Vos) veel te weinig voor.

Mevrouw Schippers, toon de daadkracht die uw kabinet zo hard nodig heeft. Stop de vaatdoek nu het nog kan en stort het daardoor bespaarde geld op de rekening van het verzorgingstehuis van de moeder van uw staatssecretaris.
De oppositie is (even) met stomheid geslagen.
En u heeft uw punt toch allang gemaakt door al het rumoer dat de aankondiging van de campagne veroorzaakt heeft.
Bovendien, iedereen wist het al.

F. Pels